California

California
Limantour beach, Point Reyes
Posts tonen met het label TAZ. Alle posts tonen
Posts tonen met het label TAZ. Alle posts tonen

zondag 3 januari 2016

Jaaroverzicht 2015

Het is de tijd van jaaroverzichten, ze duiken overal op.
En du-hus maken we hier ook een lijstje.

Ondanks het feit dat er doorheen Kek haar 2015 een afschuwelijk dikke, rode draad van dokters, specialisten, kinesisten, therapeuten, behandelingen, onderzoeken, medicatie en achteruitgang loopt, zijn er ook echte toppers om te koesteren! 

Zo was het een jaar lang genieten van veel momenten met familie en vrienden.
En om een beetje chronologisch te blijven, zoals het hoort in overzichten, beginnen we bij Camille Claudel in Roubaix.

Het uitzonderlijke van Camille Claudel wordt weer eens bevestigd in La Piscine, een museum dat een uitstap zeker waard is.
Het ligt net binnen Frankrijk.

Kek ontdekt Stockholm, met zijn Fotografiska, de kunstige metrostations, de tentoonstelling 'Louise Bourgeois' in het Moderna Museet, Anna in Lappis en nog veel meer...

In Parijs maakt het heropende Picassomuseum indruk, evenals het Musée Marmottan.

En verder herinnert Kek zich graag:

Het kamperen in zwoel Arnhem, ter ere van Spinvis (papapa-papapa-papapa-paaa-papa-papa-papaa),

Watou, ondanks het caravanpark van de suppoosten, 
TAZ in Oostende en MA in Brugge,

Drie weken nazomer in De Harie,

De kanon Pokajanen van Pårt in het Marca in Etikhove,

De Klimaatmars en de zee in Oostende,

Lotte en de jongens tijdens de logeerpartij bij de badkamerverbouwing,

En buiten klassement:  
Bomma die meezingt met 'Gaudeamus igitur' op het feestje voor haar 90ste verjaardag! 
Dat moet zowat het meest ontroerende persoonlijke moment van 2015 geweest zijn.

Dat dit maar enkele, heel persoonlijke lichtpuntjes zijn in een jaar met wereldschokkende gebeurtenissen zoals vliegtuigcrashes, terreuraanslagen, de vluchtelingenstroom, de achteruitgang van het milieu, ... weze duidelijk.
Maar, even terugblikken doet deugd!
En zoals Kek zich uit haar jeugd enkel en alleen witte Kersten herinnert, zo wil ze ook vooral de goeie ervaringen onthouden.

Wat 2016 brengt blijft onvoorspelbaar.
Dat zal zowel op persoonlijk als minder persoonlijk vlak zo zijn.

Er kwam alvast een beer in Kek haar kachel wonen


en een nieuwsgierig meisje aan de muur.
We kunnen er aan beginnen, aan 2016!


vrijdag 7 augustus 2015

Een beetje TAZ en een beetje MA

Van Theater Aan Zee in Oostende naar Musica Antiqua in Brugge via Etikhove en Gent, met tussendoor nog even Essen. Een echte tsjoolpartie, zouden ze in Izegem zeggen ...

Ondanks een dringende medische ingreep met wat complicaties bij Zoé lukte het Kek toch nog om wat aan cultuur te doen.
In Oostende zien we 's morgens Compagnie Marius aan het werk in Figaro! 
Kek heeft nog niet vaak echt moeten lachen tijdens een theatervoorstelling, maar deze keer is het prijs! Waas haar invulling van Figaro is hilarisch. 
Lalalalalala-lalalaLA!
De ijsthee vooraf, en de cava na de voorstelling zijn mooi meegenomen! In de pauze is een maaltijd voorzien, waarbij er zelfs aan veganisten gedacht is.

Voor 's avonds is een marathon gepland: de Gomaar trilogie ...
Tussenin kunnen we heel even tot aan de zee wandelen op de Oosteroever.
Margot en Lien hebben eindeloze voorraden lekkers bij!


Het theatergezelschap Ultima Thule brengt vanaf 18u de "Gomaar trilogie", een poppenspel waarmee het gezelschap internationaal scoort.
De Gomaar trilogie steekt goed in elkaar, maar duurt lang, té lang. En dus haken we na de tweede pauze af. Er moet tenslotte nog via Gent en Antwerpen naar Schilde teruggereden worden.
Wat de organisatie betreft: het kan beter. Kek is al blij dat er bij IDP niets gebeurd is. Het ontruimen van de tribune neemt elke keer eindeloos veel tijd in beslag...
Voor de maaltijd zijn niet genoeg zitplaatsen voorzien, en dus improviseren we maar op paletten buiten.


Voor het MA festival gaat het vervolgens naar Brugge. 
Nadat Kek vorig jaar voor het eerst met dat evenement kennis gemaakt had, kocht ze maanden geleden haar kaartjes al voor vier concerten.
De eerste dag is gevuld met klavecimbel: leuk voor Zoé die aan een master klavecimbel begonnen is in Brussel.
In de kamermuziekzaal in het Concertgebouw is het aangenaam luisteren.


'S avonds is er de finale van de wedstrijd. We horen drie van de vijf jonge klavecinisten en het is al na een paar maten van Bach zijn toccata overduidelijk wie het zal halen. 
Justin Taylor wint, verdiend, de wedstrijd en blijkt ook nog de publiekslieveling.
Nochtans zijn we ook fan van het spel van de Canadese Mélisande McNabney! 
Kek vindt het zeer boeiend om de verschillende keuzes van instrument te zien en te horen. Er staan vier zeer diverse klavecimbels ter beschikking van de finalisten en de instrumenten hebben elk een zeer eigen klank.
Ook B'rock die het Bach-concerto begeleidt, kan weer boeien.


Onze tweede dag MA begint in de Blindekenskapel met orgelmuziek.


Na de middag horen we een jonge en getalenteerde gambaspeler in een Fringe concert.
En 's avonds wacht er ons een totaalspectakel in de Sint Anna-kerk.
Aton’&Armide is een collectief rond Benjamin Glorieux.
Met het koorgezang van een groep Brugse zusters, kletterende kettingen, drums, elektronica en prachtige cello stukken wordt dit een heel mooi concert!

Elke middag wordt er een rustpauze ingelast in een parkje. 
Het Astridpark is druk,


 maar het Sebreghtspark is een aanrader: een oude dokterstuin die nu is opengesteld voor de Bruggelingen.


We komen hier en daar in Brugge ook nog een stukje Triënnale tegen.


In Etikhove zijn de luchten bijzonder mooi, 's avonds.


Maar ook Brugge doet zijn best!