California

California
Limantour beach, Point Reyes
Posts tonen met het label de bijster. Alle posts tonen
Posts tonen met het label de bijster. Alle posts tonen

dinsdag 11 juni 2019

Nog jong en al heel, heel oud

Er wordt alweer geschiedenis geschreven: 
Lotte is -een jaar vroeger dan voorzien- klaar met kleuterschool Nello! 
En dus trekken wij op vrijdag 7 juni met velen naar het laatste echte Nelloschoolfeest.
Het weer is niet bijzonder, maar het blijft min of meer droog tijdens de optredens van de kleuters.




517



Het thema van het feest is ‘griezelen’, maar er wordt ook wat afgegibberd...



Lotte krijgt haar hoed op voor de ‘diploma-uitreiking’.
Er zijn wat problemen ... de hoed zit niet comfortabel.



Ondertussen verschijnen meer en meer paraplu’s bij het publiek.


Als allerlaatste krijgt ons Lotte haar rugzak en diploma. 
Dat wordt al snel aan mama doorgegeven.


Na de optredens zijn er spelletjes, maar eerst een drankje en een hapje.




 

En dan zit het er weer op! 
Uitgeregend en afgekoeld en heel erg moe vertrekken we terug naar huis!




In hetzelfde weekend, op pinkstermaandag, gaan we met zijn allen op bezoek bij Bomma in de Bijster. 
Het was al veel te lang geleden ...

Bomma herleeft van buiten zijn,

van het druk getater rond haar

en vooral van de muziek!





























Het is een heel andere Bomma die we (jammer genoeg weer moeten) achterlaten.
Buiten kunnen zijn en muziek mogen horen,
het doet al veel met een gewone mens,
voor een dementerend iemand is het echt levensbelangrijk!

woensdag 29 juli 2015

De woorden zijn zoek

Bomma woont vanaf heden in De Bijster te Essen.
Na het intermezzo bij Joostens, krijgt ze nu hopelijk een nieuwe 'thuis'.
De laatste koffie in gesticht Joostens...


Het vertrek en de aankomst...


Ze moet nog wennen, en ze is erg stil, maar het lukt wel.
Ze is dapper.

Toen Gerda en Kek haar verhuisden, nota bene op onze Nationale feestdag, kregen we er een tas koffie en een gezellige babbel. 
We gingen haar kamer een beetje inrichten en namen toen afscheid in de leefruimte. 
Bomma keek ons-naar ons gevoel- heel verwijtend aan en zei: 'dus nu zetten jullie er den blok op'
Wij waren verbijsterd en ook wel wat ontdaan. 
Het was een volzin, de eerste in lang, en hij kwam aan!

Ondertussen zijn we een week verder.
Ze wordt er duidelijk goed verzorgd, maar is absoluut niet spraakzaam. 
Kek is al blij als ze af en toe eens een lachje kan opwekken, desnoods met een poging tot selfie ...



Zoet valt nog altijd in de smaak en koffiedrinken gaat ook vlotter in De Bijster ...
Ze gaat blijkbaar graag naar de mis en op de vraag wat ze daar dan doet, antwoordt ze heel gedecideerd 'Ah, bidden'

Volgens de verzorgers gaat ze al eens 'op verkenning'.
Dat vinden we positief!
We hopen dat ze nog een tijd in Leefgroep 2 mag blijven. 
In De Bijster schuiven ze op van leefgroep als de dementie vordert. 
Na 1,2 wordt het 3,4 en helemaal aan het einde 5,6.
Ons bomma is eigenlijk nog altijd slim! Volgens Kek snapt ze veel meer dan we vermoeden. Dat blijkt steeds weer uit onverwachte blikken en lachjes.
Alleen het spreken laat haar ongelofelijk in de steek.
De woorden zijn zoek.
Hoe erg moet dat zijn voor een talenmadam?