Kek wandelt,
omdat het nodig is voor de fysiek, omdat het deugd doet om buiten te zijn, om ergens te geraken zonder auto, wat dus eigenlijk ook voor het milieu is.
Zo gaat het bijvoorbeeld door gangen van woonzorgcentra met 92-jarigen die steeds moeilijker te been zijn.
Dat is dan niet voor Kek hare fysiek, maar voor die van Bomma en Mémé.
De verschillen tussen De Bijster (eerste drie foto's) en De Plataan (volgende drie foto's) blijven opvallen.
Door het Smak wandelt Kek in goed gezelschap.
Op de valreep -het is net niet de laatste week- lukt het om eindelijk naar de bejubelde tentoonstelling te gaan:
Gerhard Richter 'Over schilderen'.
Voor een donderdagvoormiddag is het behoorlijk druk in het Smak.
Kek houdt het meest van de flouë fotografische werken!
Van een heel andere stijl is een werk dat hier voor het eerst wordt tentoongesteld!
Het is bij wijze van spreken recht van Richters atelier naar het SMAK gekomen.
En ja, het zijn mooie kleuren, en het is aansprekend, en als je weet hoe het tot stand komt (overschilderen) dan kijk je er anders tegenaan.
Maar toch, het lijkt makkelijker om zo'n werk te produceren dan één van de vorige.
Er is in het SMAK ook nog een tentoonstelling Europalia Indonesia.
Het zijn werken van performers die zich onder het militaire regime van Suharto (1967-1998) en ook later verenigden en uiting gaven aan hun ideeën door middel van performances.
We zien wat video opnames en een paar muurschilderingen.
De plooien in de kleren van de mensen op een muurschildering, doen zowaar terug aan Richter zijn gordijn denken.
Door nachtelijk Gent -dat volledig in de ban is van het lichtfestival- gaat het richting Zuid, naar Nest in de oude bibliotheek.
Wij gaan NIET naar het lichtfestival, wegens onwaarschijnlijk druk (835 000 bezoekers), een beetje misplaatst in tijden dat iedereen aangemoedigd wordt om minder energie te verbruiken, overbodig, ...
Wij gaan WEL naar een optreden van Luster.
Kek weet niet goed wat ze ervan moet vinden.
Allereerst is het lastig dat ze meer dan een half uur te laat beginnen.
Dan is er een voorprogramma: een performance door Simon Marius.
Met een drumstok klopt Simon al ijsberend op het podium twintig minuten lang en vrij monotoon op een bel.
Dan komt Luster, eindelijk, na nog een pauze.
Apart is hun sound zeker, maar Luster is zeker niet illuster...
Het ligt zeker weer aan Kek?
Boodschappen, banken, bibliotheek ... worden tegenwoordig ook tevoet afgewerkt.
Door winters Schilde, gaat het op woensdagochtend naar de Dobbelhoeve voor een rugzak groenten!
Geen mens komen we tegen...
En dankzij de wandelknooppunten vinden we steeds nieuwe connecties.
En binnenkort, dan vallen er weer padden te rapen...
