Is het nu echt al februari?

Kek heeft het gevoel dat 2019 nog maar net begonnen is 

en dan, ineens, is het al februari!

Het nieuwe jaar is wel erg goed ingezet!

Bovenal vindt Kek het geweldig, maar dan ook écht geweldig dat zoveel jongeren in januari 2019 actie zijn beginnen voeren voor een ernstig klimaatbeleid!

Hopelijk houden ze het lang vol en ontstaat er bij ‘onze verkozenen’ eindelijk het besef van hoogdringendheid...

Persoonlijk heeft Kek al veel moois meegemaakt in januari!

Na drie dagen Den Haag gaat het op zondag 6 januari naar De Munt voor Rosas, de Brandenburgse concerto’s.

We hebben echt goeie plaatsen en zijn onder de indruk!

De muziek is geweldig, en voor de dansers heeft Kek geen woorden.

Dans is een taal die Kek niet zo makkelijk begrijpt, maar deze keer 

-ook dankzij de verhelderende introductie- 

is het echt klare taal!

Kek wil direct ‘nog eens’ maar, thuisgekomen, blijken alle Belgische voorstellingen uitverkocht. 

In Lille zijn nog heel goedkope plaatsen (zonder zicht?) en in Parijs zijn enkel nog heel dure tickets!

Zal dus voor een andere keer zijn...

We gaan vogels tellen in de Orangerie met de kinderen van Vennebos!

De kinderen zijn enthousiast en wij, van Natuurpunt weten weer ‘waarom we het doen’!

En dan komt Utrecht, met Patti Smith.

Iedere avond een andere setlist, dan denk je dat wij op onze avond in de Ronda, vooral het stevige, eigen werk voorgeschoteld krijgen. Maar neen, Smith brengt van alles wat: poëzie, eigen werk, covers uit de seventies...

Hoe dan ook, een paar uur in het gezelschap van een levende legende, dat pakken ze ons niet meer af!

De setlist

De covers:

– Beds Are Burning (Midnight Oil Cover)

– After The Gold Rush (Neil Young Cover)

– I’m Free/Walk On The Wilde Side (Rolling Stones)

– Love Is Bigger Than Anything In Its Way (U2 Cover)

Het NRC rondt zijn verslag als volgt af

‘Aan de roep om ‘Gloria’ en andere gemiste songs uit haar rijke oeuvre gaf ze geen gehoor: „We spelen het enige lied waar jullie fucking niet om gevraagd hebben.” Haar vaste slotnummer ‘People Have the Power’ klonk daarna obligaat en ontdaan van activisme, voor een publiek dat gretig met de telefoontjes in de weer was. Nog niet zo lang geleden kreeg je een veeg uit de pan wanneer de als een kerel fluimende en vloekende Patti Smith een geheven iPhone in haar publiek ontwaarde. Nu vond ze het wel best zo. Wat een deceptie dat haar muziek zo vleugellam is geworden.’

Kek vindt Patti toch nog steeds strijdlustig en indrukwekkend! 

Je moet het tenslotte maar doen: 40 jaar oude liedjes met evenveel vuur brengen...

We dwalen ook nog wat door Utrecht en zien mooie dingen

We zien een oude bekende terug

Eten (en drinken) weer lekker in Oproer en in Gys!

Kapsalon en lekkere frieten in Gys hieronder

En zien dat SNCKBR al iets anders geworden is, WAKU WAKU.

 Dat is toe op maandag en dus kunnen we het niet testen...

24u Utrecht is behoorlijk kort!

In januari verjaren ook Emiel en Lotte!

Het échte feestje moet nog komen, maar taart mag er altijd zijn!

En Miel zijn eerste melktanden gaan uit..

Tenslotte gaan we in januari nog een pak streetart kijken in Hasselt,

wat we even onderbreken met een heerlijk etentje in De Levensboom.

Werk van Oli-B uit Brussel

Het was zoeken naar dit werk van Philip Bosmans

De Spaanse Belin in gezelschap van Super A/ Zenk One

Werk van het team Super A/ Zenk One

Table-art in de Levensboom

Een verborgen pareltje van Pablo Delgado

Zo zijn er blijkbaar meer te vinden in Hasselt!

De streetart spotters

Het gerechtshof van Hasselt

Kek vindt het maar een lelijk gebouw maar krijgt toch wat respect als ze hoort dat het uitwendig skelet uit hout is opgebouwd.

De lamellen voor de glazen vlakken geven een aparte touch.

We gaan even binnen in de hoop wat meer info over de architectuur te krijgen, maar er staat zelfs geen maquette in de inkomhal.

Er zullen nog minstens een paar sessies nodig zijn voor we echt alle Streetart gezien hebben in Hasselt.

Het jaar is nog lang en eten in de Levensboom is ook iets om naar uit te zien.

En voor wie ook wat Streetart wil gaan spotten in Hasselt:

de Dorpsstraat is een goed begin van een wandeling en 

in het lichtbruine Shanti Beans (in de Dorpsstraat) is het goed vertoeven voor een koffie of iets sterkers!

Voor de eerste keer

Voor alles is er een eerste keer.

Zoals bvb. de eerste keer in een hangmat gaan liggen, de eerste keer in zee zwemmen, de eerste vliegervaring, voor het eerst in Japan zijn, de eerste blue machine, de eerste keer eigen asperges oogsten en eten, de eerste daslook van het jaar proeven, een ongekend muziekstuk voor het eerst horen, ...

Een tweede keer geeft nooit dezelfde ervaring.

Kek deed deze week verschillende dingen voor het eerst.

Bij kinderen moet dat zo spannend zijn. 

Er is voortdurend en vlakbij zoveel te ontdekken.

Voor Kek, zijnde toch een bioloog is het allicht een beetje raar om nu nog natuurgebieden te moeten leren kennen?

Neem nu de Bourgoyen in Gent.

Het is tijdens Kek haar studietijd, begin jaren 70, dat de eerste stappen richting bescherming van het gebied er kwamen.  Ze kwam er deze week voor het eerst omdat Anna, nota bene een rechtenstudent, voor het vak milieurecht aan een geleide wandeling in een Natuurgebied moest deelnemen.

Over het geleid gaan we het niet hebben, maar de Bourgoyen mogen er zijn.

Margot en Anna zijn er bij en Quinten en Lien. Die laatste twee haken af na een dik half uur, want het geleid is een beetje lastig.

Het is een maandelijks weerkerende wandeling die dus heel basic is en waar de gids met zijn uitleg mikt op een volstrekt lekenpubliek. 

Kek houdt zich in als er onnauwkeurigheden en zelfs fouten in het verhaal sluipen.

Kwakende groene kikkers hebben eigenlijk meer te vertellen.

Er wordt ondermeer gewezen op aalscholvernesten.

We zien overvliegende ooievaars, geen roofvogels, we horen krakeenden, sommigen zien een blauwe tjiftjaf, ...

We zijn met een vogelaar op stap.

Kek geniet van het gezelschap, het mooie weer en van de mooie drassige graslandjes.

Een paar dagen later - Viktor en Emiel hebben een facultatieve verlofdag - is de Hobokense polder aan de beurt.

Viktor is de gids en kan tot grote verbazing van Kek al behoorlijk kaartlezen.

Blijkbaar zijn de klasjes van Polderstadschool er al eens gaan wandelen. Het 'moet' van Viktor dezelfde toer zijn, met vertrek aan de ingang achter 'de Schorren'. 

(Natuurpunt en polderstadschool)

We krijgen uitleg over de leeftijd van een boompje, em wat we kunnen doen als we geneteld worden.

Zou Viktor dezelfde gids gehad hebben op zijn schooluitstap? 

De remedie is in elk geval dezelfde als die van de Bourgoyense gids: hondsdraf!

Bij de salamanderplek mogen we eerst even verpozen en worden er kunstige bouwsels gemaakt.

Daarna is het salamanders spotten.

Ze laten zich niet zien.

Bij de wandeling met school 'hadden alle kinderen een salamander gezien, maar ik niet' zegt Viktor.

Dan maar verder, tot de volgende speel- en ontdekplek!

Een echte kijkhut ligt op ons pad.

Het zicht vanuit de hut kan maar even boeien, de 'sledderdebedders' (sledderbedders, volgens Miel) des te meer!

Het kost Doppe en Kek wat overredingskracht om verder te trekken...

Tot aan de Schelde zit er niet meer in, we namen een verkeerde afslag, maar een omgevallen boom is ook weer goed voor wat stoer jongensgedrag!

Omdat we ondertussen niet zo ver meer van de uitgang bij het Polderstation zijn, besluiten we richting huis te gaan. Miel vroeg al een paar keer: 'wanneer gaan we naar huis?'

Om het nog wat didactisch te houden, leren we bij over planten, over fluitekruid en vossenstaart, over rankende planten, over witte dovenetel.

Viktor neemt er wat mee, voor een tentoonstelling voor mama.

Leuk om met enthousiaste en leergierige jongens op stap te zijn!

Thuis hebben we honger!

Miel krijgt een ijske, en eet het heel gezellig maar toch ook een klein beetje ongemakkelijk op.

Viktor ontdekt hoe lekker aardbeien met poedersuiker zijn!

Na de middag gaat het nog richting 'grote speeltuin', voor Kek ook de eerste keer!

Rododendrons en dotterbloemen hebben hilarisch grappige namen, vinden de jongens.

Wat we ook voor het eerst doen, dees dagen is de bessenstruiken semi-professioneel afschermen tegen vogelvraat. Gelukkig zijn we met zijn drieën, want het is een hele opgave.

Het resultaat ziet er goed, maar ook raar uit, en hopelijk krijgen we nu een overvloed lekkere bessen in ruil!

De hommels zullen veel werk hebben in onze tuin nu de bijen het laten afweten. 

Doppe heeft er al eentje gezien, één bij, terwijl de fruitbomen zo overvloedig bloeien dat ze nu zouden moeten zoemen van de bijen!