California

California
Limantour beach, Point Reyes
Posts tonen met het label Hasselt. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Hasselt. Alle posts tonen

dinsdag 5 februari 2019

Is het nu echt al februari?

Kek heeft het gevoel dat 2019 nog maar net begonnen is 
en dan, ineens, is het al februari!

Het nieuwe jaar is wel erg goed ingezet!
Bovenal vindt Kek het geweldig, maar dan ook écht geweldig dat zoveel jongeren in januari 2019 actie zijn beginnen voeren voor een ernstig klimaatbeleid!
Hopelijk houden ze het lang vol en ontstaat er bij ‘onze verkozenen’ eindelijk het besef van hoogdringendheid...


Persoonlijk heeft Kek al veel moois meegemaakt in januari!

Na drie dagen Den Haag gaat het op zondag 6 januari naar De Munt voor Rosas, de Brandenburgse concerto’s.
We hebben echt goeie plaatsen en zijn onder de indruk!
De muziek is geweldig, en voor de dansers heeft Kek geen woorden.
Dans is een taal die Kek niet zo makkelijk begrijpt, maar deze keer 
-ook dankzij de verhelderende introductie- 
is het echt klare taal!
Kek wil direct ‘nog eens’ maar, thuisgekomen, blijken alle Belgische voorstellingen uitverkocht. 
In Lille zijn nog heel goedkope plaatsen (zonder zicht?) en in Parijs zijn enkel nog heel dure tickets!
Zal dus voor een andere keer zijn...

We gaan vogels tellen in de Orangerie met de kinderen van Vennebos!


De kinderen zijn enthousiast en wij, van Natuurpunt weten weer ‘waarom we het doen’!


En dan komt Utrecht, met Patti Smith.



Iedere avond een andere setlist, dan denk je dat wij op onze avond in de Ronda, vooral het stevige, eigen werk voorgeschoteld krijgen. Maar neen, Smith brengt van alles wat: poëzie, eigen werk, covers uit de seventies...
Hoe dan ook, een paar uur in het gezelschap van een levende legende, dat pakken ze ons niet meer af!

De setlist



De covers:

– Beds Are Burning (Midnight Oil Cover)
– After The Gold Rush (Neil Young Cover)
– I’m Free/Walk On The Wilde Side (Rolling Stones)
– Love Is Bigger Than Anything In Its Way (U2 Cover)

Het NRC rondt zijn verslag als volgt af
Aan de roep om ‘Gloria’ en andere gemiste songs uit haar rijke oeuvre gaf ze geen gehoor: „We spelen het enige lied waar jullie fucking niet om gevraagd hebben.” Haar vaste slotnummer ‘People Have the Power’ klonk daarna obligaat en ontdaan van activisme, voor een publiek dat gretig met de telefoontjes in de weer was. Nog niet zo lang geleden kreeg je een veeg uit de pan wanneer de als een kerel fluimende en vloekende Patti Smith een geheven iPhone in haar publiek ontwaarde. Nu vond ze het wel best zo. Wat een deceptie dat haar muziek zo vleugellam is geworden.’

Kek vindt Patti toch nog steeds strijdlustig en indrukwekkend! 

Je moet het tenslotte maar doen: 40 jaar oude liedjes met evenveel vuur brengen...


We dwalen ook nog wat door Utrecht en zien mooie dingen





We zien een oude bekende terug



Eten (en drinken) weer lekker in Oproer en in Gys!
Kapsalon en lekkere frieten in Gys hieronder





En zien dat SNCKBR al iets anders geworden is, WAKU WAKU.
 Dat is toe op maandag en dus kunnen we het niet testen...
24u Utrecht is behoorlijk kort!

In januari verjaren ook Emiel en Lotte!
Het échte feestje moet nog komen, maar taart mag er altijd zijn!




En Miel zijn eerste melktanden gaan uit..

Tenslotte gaan we in januari nog een pak streetart kijken in Hasselt,
wat we even onderbreken met een heerlijk etentje in De Levensboom.

Werk van Oli-B uit Brussel



Het was zoeken naar dit werk van Philip Bosmans



De Spaanse Belin in gezelschap van Super A/ Zenk One



Werk van het team Super A/ Zenk One



Table-art in de Levensboom




Een verborgen pareltje van Pablo Delgado
Zo zijn er blijkbaar meer te vinden in Hasselt!



De streetart spotters





Het gerechtshof van Hasselt
Kek vindt het maar een lelijk gebouw maar krijgt toch wat respect als ze hoort dat het uitwendig skelet uit hout is opgebouwd.
De lamellen voor de glazen vlakken geven een aparte touch.
We gaan even binnen in de hoop wat meer info over de architectuur te krijgen, maar er staat zelfs geen maquette in de inkomhal.


Er zullen nog minstens een paar sessies nodig zijn voor we echt alle Streetart gezien hebben in Hasselt.
Het jaar is nog lang en eten in de Levensboom is ook iets om naar uit te zien.
En voor wie ook wat Streetart wil gaan spotten in Hasselt:
de Dorpsstraat is een goed begin van een wandeling en 
in het lichtbruine Shanti Beans (in de Dorpsstraat) is het goed vertoeven voor een koffie of iets sterkers!

zondag 18 november 2018

Naar Hasselt en te snel terug


Ter gelegenheid van de eerste -en hopelijk niet de laatste- nocturne in de Origin’O van Hasselt, 
lukt het ons om eindelijk een tweedaagse Hasselt te doen. 
Een etentje zonder wijn, dat gaat niet, 
en rijden op wijn, dat gaat ook niet.
Dus logeren we in de hoofdstad van Limburg.
We slapen in de Holiday Inn Express en zijn daar -verbazend genoeg- best tevreden: 
brede bedden, keuze uit twee kussens -stevig of zacht-, uitgebreid ontbijt met soyaproducten, geluidsdichte ramen, ... 
Het is er wel veel en veel te warm op de kamer.
Kek vergeet ‘s avonds haar dekbed uit de overtrek te halen en heeft dus weinig geslapen maar vooral veel gezweet!

‘Hasselt Heeft Het.’ is de nieuwe slogan van de stad.
Er kan wel iets van aan zijn, want Kek valt er van de ene verbazing in de andere.
‘Over verbazing en verwondering’ gaat het hier dus...

De eerste namiddag werken we ons door een eerste stuk Streetart
Hasselt is niet heel groot, maar je kunt er toch behoorlijk wat afstand afleggen!



Onder een strakblauwe lucht, in mooi herfstlicht en met een goeie gids, wordt het een aangename wandeling.

We verbazen ons over de waanzinnige bouwwoede in Hasselt: overal kranen, bouwputten en grootse bouwprojecten.
Heel ‘exclusief wonen’ wordt het daar aan de vaartkom.


We beginnen onze tocht in de Dorpsstraat,



en vinden er al direct een werk dat zo nieuw is dat het nog niet in de Streetart-app te vinden is: het is van de Belgische artiest Dzia.


James Cochran pointilleerde dit al in 2012.
Hasselt is dus al een hele tijd met streetart bezig, om precies te zijn van 2011!


Daar in de Dorpsstraat vinden we ook de Oxfam Bookshop Hasselt.
Het is een tweedehands boekhandel die heel wat in huis heeft.
Het verbaast ons oprecht hoe ordelijk de boeken er per thema gerangschikt zijn 
en hoe alles in prima staat en zeer betaalbaar is!
Het ruikt er niet eens muf.


Veel kleur bij de Brusselse artiest SozyOne


Een hyperrealistisch werk van Smug One, een in Glasgow levende Australiër.


Bij de kerk in de Minderbroedersstraat ontdekken we dit wielrennertje...


Ja, grappig zijn ze ook, daar in Hasselt!
De Sint heeft er bij chocolatier Boon een voorbehouden plaats...


En passant gaan we even in het Begijnhof binnen. 
Ook daar wordt momenteel gebouwd.


Onze schaduwen worden langer en langer,
 en ze zullen -op weg naar een tweede cluster Streetart- nog langer worden!



Onze tweede cluster bereiken we via de Grafitti fietstunnel en de Demer!



In het Kapermolenpark komen we dit werk van de Hasseltse tattoo artiest Sneaky Jay tegen.
Het staat er sinds 2017, maar is al serieus gehavend.



Ook dit vrolijke tafereel van Merijn Hos (2015) ligt op onze weg.
Het is niet op de wand geschilderd, maar op een soort kunststof geprint en dan op de wand gekleefd.
Kek vindt dat ergens minder echt.
De folder zegt dat het werk geen naam heeft, maar hier heeft het er wel een.



Hier ligt onze tweede cluster.


Een werk dat Sokartho, een Duitser, maakte voor het Street Art Festival



‘Monsters’ van het Brusselse duo HELL’O, 2015
Het zou een soort van kritiek zijn op de wereld der volwassenen.



Een kleurrijk werk van de Chileen Inti, 2013





Op een van de vele gebouwen van PXL, vinden we op de terugweg naar het centrum nog dit mooie werk van Smates, ofte Bart Smeets (2015).
Even geheel terzijde: het is onwaarschijnlijk welk imperium PXL in Hasselt heeft uitgebouwd!



Naast Streetart is er ook veel andere kunst in de Hasseltse openbare ruimte te ontdekken.
Kek heeft zelden een stad doorkruist waar op zoveel plekken beelden te ontdekken zijn.

Man met Hond, van José Vermeersch, is nog ingehuldigd door Steve Stevaert.
Vermeersch heeft gewoond en gewerkt in Lendelede en daar is blijkbaar een heuse ‘Vermeersch wandeling’ te doen!
Als Kek nog eens in de Plataan langsgaat ... 


 Een ‘vlieger’ van Panamarenko





Het borrelvrouwtje!



Shelter for Art



Ondertussen is het eindelijk tijd om onze knorrende maagjes te gaan (laten) vullen in de Origin’O!



Het voorgerecht is zeer lekker: groententempura met als drankje cava met kweeperensiroop!
Kek vergeet een foto te maken...

Van de sublieme aardperensoep en de overweldigende hoofdschotel doet ze het wel!


Het nagerecht mag even op zich laten wachten...
Ook dat is weer een mooi bord!

‘s Anderendaags lopen we langs onze favoriet, de uil van Roa, met onze bagage naar de auto.



En daar -Kek heeft het voorvoeld- blijk de auto niet te starten.
Verleden jaar al had de garage gewaarschuwd voor de staat van de batterij.
De vorige dagen waren er ook al moeilijke startbeurten.

Dus in plaats van een tweede dag Streetart, gaat het na de doortocht van de pechdienst regelrecht naar de garage om de batterij te laten vervangen.
Gelukkig is dat snel gefixt en blijft er nog tijd over om even in het herfstig park van Schilde onder de prachtige beuken te gaan wandelen!







We moeten snel weer een bezoek aan Hasselt plannen!
Kek heeft nu geen voorraad ‘lekkers’ van in de Origin’O kunnen inslaan-