California

California
Limantour beach, Point Reyes
Posts tonen met het label Citytrip. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Citytrip. Alle posts tonen

donderdag 10 januari 2019

(Den Haag en) Wassenaar, deel 2

Op dag 2 in Den Haag trekken we -te voet- naar Wassenaar, naar het museum Voorlinden.
De routeplanner geeft als duur voor het traject: 
met openbaar vervoer 50min en te voet 1u30. 
De keuze is rap gemaakt...
Het is een mooie wandeling en we stappen het op 75min.
Dat museum stond al lang -nu ja lang, de opening ervan was in 2016- op Kek haar todolijstje!

Den Haag heeft veel natuur rond het centrum!
Langs de boekenmarkt op het Plein, trekken we door het Haagse Bos naar Wassenaar.
Gezien het seizoen en het moment van de dag komen we op onze wandeling niet veel volk tegen.
In de buurt van het museum is het wel bijna filerijden door alle bezoekers die met de auto naar Voorlinden komen!









Het museum ligt in het Wassenaarse duinengebied en is omgeven door een schitterende tuin, 
ontworpen door de Nederlandse landschapsarchitect Piet Oudolf.
Het is natuurlijk winter, maar zelfs nu is het prachtig!





In een brede, lange gang kunnen we in comfortabele zetels, met panoramisch zicht op de tuin naar opnames van en door Armando luisteren.


De permanente werken zijn indrukwekkende belevenissen.
Zo is er bijvoorbeeld het zwembad,



waar je onder water kan lopen...



Het levensechte beeld van Ron Mueck



Through The Wall van de Chinese kunstenaar Song Dong is opgebouwd uit deuren en ramen van oude hutongs.
Binnengaan in deze 4,5 meter hoge bij 9 meter lange installatie is bevreemdend door de vele spiegels en lampen!




De spiegels lenen zich zelfs tot het nemen van een selfie!


Speciaal voor Museum Voorlinden ontwierp James Turrell een Skyspace
Het is een ruimte met een vierkant gat in het dak, waardoor je rechtstreeks de buitenlucht ziet.



We leren Armando kennen en kunnen een aantal werken ook wel apprecieren!
Op de site van het museum lezen we:
Armando is één van de belangrijkste naoorlogse kunstenaars van Europa. Decennia lang werkte hij aan zijn zeer persoonlijke en veelzijdige beeldende en literaire oeuvre. Zijn handschrift is expressief, zijn schilderijen pasteus en zijn sculpturen met veel kracht opgebouwd. De kunstenaar is naast beeldend kunstenaar en schrijver bekend geworden als dichter, violist, acteur, journalist, film-, televisie- en theatermaker.”






We zien in de tentoonstelling ‘Stage of Being’ nog een oude bekende terug!
Dit werk was een paar jaar geleden ook te zien in Watou.



Het plan om via de duinen op het strand te geraken, loopt mis.
Dat komt ervan als je zonder kaart op stap gaat...
Maar we krijgen toch een indruk van het uitgestrekte duinengebied boven Wassenaar!



‘S avonds gaan we eten in 
The Leaf, een soort van vegetarische Chinees.
Kek heeft een heel lekkere curry gekozen!

Voor ontbijt trekken we op onze laatste dag naar Juni, aan de mooie binnentuin achter het Ibis hotel. Onvoorstelbaar dat die tuin tot een paar jaar geleden een parking was...



Omdat we de vorige dag niet aan zee raakten, nemen we nu de tram naar Scheveningen.
De Pier van Scheveningen is volgens de gids één van de niet te missen attracties als je in Den Haag bent.
Wij vinden het maar een marginale bedoening op de pier
en zijn blij dat het winter is en alles verlaten is...




Tijd om het museum ‘Beelden aan zee’ te bezoeken is er niet meer.
Het zal misschien ooit de enige reden zijn om Scheveningen nog eens aan te doen!

In Den Haag gaan we nog langs een Hofje, blijkbaar een typisch Nederlands fenomeen!





En dan is, na een lekkere soep in Juni, onze doortocht in Den Haag alweer voorbij!

dinsdag 8 januari 2019

Den Haag (en Wassenaar), deel 1

Alexej Von Jawlensky is de aanleiding voor een trip naar Den Haag. 
Kek had een aankondiging gezien van de overzichtstentoonstelling in het Gemeentemuseum aldaar, en was direct verkocht.

Het gemeentemuseum is ontworpen door de Nederlandse architect Berlage 
en werd geopend in 1935.
Het was zijn laatste grote werk en het is in zeer goede staat!


Het minste dat je over Jawlensky (1864-1941) kunt zeggen, is wel dat het een fascinerende persoon was. Heel gedreven, ook!

De tentoonstelling is chronologisch opgebouwd zodat je de evolutie van de kunstenaar kunt volgen. Kek houdt daar van.


Één van zijn vroege werken (1901) is dit van de 15-jarige Helene. 
Helene was het dienstmeisje van Werefkin, de vrouw van Jawlensky.
Het werk valt echt op, en Kek vraagt zich af of Jawlensky toen al een relatie met haar had.

Zijn relatie met Werefkin moet in het begin wel heel stimulerend geweest zijn. 
Zij was ook kunstenaar en de twee zullen elkaar artistiek zeker geinspireerd hebben.
Bovendien was Werefkin zeer bemiddeld.

 

Storm, 1907 van Werefkin 

Ook de vriendschap met het kunstenaarskoppel Kandinsky en Münter heeft allicht veel impulsen aan Jawlensky gegeven.



Jongens op vastenavond, 1908 van Münter

Een paar werken nog van Jawlensky, in chronologische volgorde.
De meeste zijn ‘olieverf op karton’.


Fabriek, 1912


Zwarte haren voor gele achtergrond, 1912


De bochel, 1911


De weg, moeder van alle variaties, 1914


Grote bloemen, herfstgloed, 1943



Abstracte kop, Karma, 1933

Het einde van Jawlensky’s leven moet ellendig geweest zijn: schilderen steeds moeilijker door zijn artritis, en uiteindelijk onmogelijk.
Meer over het leven van Jawlensky is hier te vinden.
Kek blijft het vreemd vinden dat zowel Werefkin als Münter zo erg op de achtergrond geraakt zijn en hun mannen, Jawlensky en Kandinsky, echt gevestigde namen werden...

We wandelen nog snel door de overige zalen van het museum en zien in de traphal een vrouwelijk naakt van Balkenhol.


Werk van Berlinde De Bruyckere


Wolken en spelonken van Louise Bourgeois



Het bizarre Doctrine of Salvation van Folkert de Jong



En dan zit dag 1 er weeral op en spoeden we ons door donkere achterbuurten terug naar het centrum.
We logeren in het Ibis city center.
Dat is een goeie keuze: zeer centraal gelegen, een EkoPlaza achter de hoek, het NutsHuis met Café Juni naast de deur ...

Het centrum van den Haag is zeer stereotiep door de twee winkelstraten met het standaard aanbod winkels.
Er zijn leukere buurten, bv. rond de Molenstraat en Voorhout.
Maar het beste aan den Haag, behalve de musea, is de natuur rondom!
Daarover meer in volgende post.

dinsdag 3 februari 2015

In Parijs houden ze van kunst

De Parisiens (en bij uitbreiding de Fransen?) hebben er heel wat voor over om een tentoonstelling of een museum te bezoeken.  
Meer dan een uur buiten aanschuiven in weer en wind, het deert ze niet. Wij voelen ons ondertussen al zodanig ingeburgerd dat we gewoon achter de rij aansluiten en mee aanschuiven. 
Vroeger zouden we onze neus opgehaald hebben en 'wel eens later terugkomen'.
Het gaat zo voor het pas heropende Musée Picasso, in de regen,


voor le Centre Pompidou, nog steeds in de regen,


voor het Musée du Luxembourg, koud met een waterig zonnetje ...


Musée Picasso heeft een grote collectie werk van Picasso, zeer gevarieerd, geen topwerken volgens de gids, maar toch wel een paar, volgens Kek.
Veel werken waren eigendom van Picasso en werden bij zijn dood in 1973 geconfisqueerd door Frankrijk als afbetaling van zijn schulden.
Ook voor het interieur en de lichtarmaturen is het gebouw al een bezoek waard.


We leggen het parcours per ongeluk in tegengestelde richting af: eerst de kelder, dan van +3 naar onder, en dat is niet eens zo'n slechte volgorde.

Sculpteren kon Picasso ook!
Twee keer 'femme enceinte', links uit 1950, rechts uit 1949


Een zij- en vooraanzicht van hetzelfde beeld


Kek haar favoriet: Le jeune peintre uit 1972!





Jeune fille assise (1970) en Vieil homme assis (1971)


Een van zijn 'baisers', 1929

Le coupeur de têtes, 1901, actueel?


Op weg naar het Musée du Luxembourg, springen we binnen in de Eglise Saint-Sulpice.


Indrukwekkend gebouw, bijzonder orgel en zowaar een vreemde, astronomische 'meridiaan'




In de rue Férou zien we een muur vol met 'Le Bateau Ivre'


en ontdekken we een merkwaardige uitgeverij!


De tentoonstelling in het Musée du Luxembourg geeft een overzicht van impressionisten  ooit verhandeld door kunsthandelaar Paul Durand-Ruel.
Die mens heeft één en ander door zijn handen zien gaan...


Ondanks dat er veel te veel volk is, is het toch echt genieten.
Van Berthe Morisot heeft Kek nog niets bewust gezien. Haar werk op de tentoonstelling is zo aansprekend dat we nog langs het Musée Marmottan Monet gaan.
Daar geen aanschuifrijen, veel onbekende weken van portret- en landschapsschilders en een onverwacht knappe zaal vol Monet!
(Er mogen daar eigenlijk geen foto's gemaakt worden)




 In een kleinere kamer zijn een aantal karikaturale tekeningen te zien.


Berthe Morisot heeft er ook een zaal. Een aantal werken zijn zeker mooi, maar soms, zoals veel Renoirs nogal zeemzoeterig...


Parijs heeft toch een geweldig aanbod, telkens weer! Er is nog zoveel te ontdekken...
We zien ook nog de retrospective 'Paris Magnum' in het Hôtel de Ville en verbazen ons over de kwaliteit en de sfeer van heel oude foto's over het leven in Parijs.

We sluiten af met eten bij Nanashi, en komen zo nog langs de Place de la République. 
Nog altijd Charlie daar!