California

California
Limantour beach, Point Reyes
Posts tonen met het label Carmel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Carmel. Alle posts tonen

maandag 6 mei 2019

Kunst in de Carmel, of Karmel

Kek heeft iets met kloosters, en met kerken, en kerkhoven, en ook met kunst!
Een open deur in de Carmel van Vilvoorde is dan ook een welkome aanleiding om weer eens in een Carmel binnen te komen. Dat er ook nog kunst te zien is, is mooi meegenomen.
Vilvoorde is eigenlijk dichtbij. 

De Carmel ligt pal in het centrum, in een mooi straatje.
Blijkbaar moet Carmel met K vooraan, Karmel dus.
In Vilvoorde toch.
Er wonen nog 12 zusters, waarvan 5 Filipijnse - daar hebben ze nog veel roepingen.
In Vilvoorde zelf wonen verder ook nogal wat Filipijnen.
Geen enkele zuster uit Brugge is naar de Karmel van Vilvoorde overgegaan na de sluiting van de Brugse.


Achter de hoge muren ligt een zeer verzorgde siertuin.
Gazon en struiken zijn nauwgezet getrimd.



Veel kunstenaars, en heel veel bezoekers zijn er op zondag 5 mei.
Kek zal toch een paar namen onthouden!

Dirk Huyghe werkte de afgelopen jaren aan een beeldverhaal over de (fictieve) monnik Novitius. Het is eigenlijk een zoektocht naar Hildegard van Bingen.
In een van de binnenruimtes van het klooster van Onze-Lieve-Vrouw van Troost worden zijn kleine werkjes aangeboden. Of het allemaal illustraties uit het boek zijn, weet Kek niet. Ze zijn mooi en kleurrijk en mystiek.

Glaskunst van Liliane Van der Elst. Vooral de glas-mobiel in een boom in de tuin is prachtig. Prijzig ook ... Kek kan het zich zo voorstellen dat ze in een luie stoel ligt te genieten van het spel van wind en zonlicht in de mobiel.


De blokjes kunstwerken in één van de binnenruimtes zijn ook plezant en heel mooi afgewerkt.
Guy Saey bedacht het ‘Box project’: kleine houten doosjes die op de verschillende zijden een andere tekening hebben. Door de doosjes in hun vakjes te draaien, kan je zelf het kunstwerk veranderen.





‘Opvliegend’ van Lydia Cauwenberghs

Nog wat moois uit de tuin...







Kek neemt ook een kijkje in de Kathedraal van de Troost, waar de opbrengst van de verkoop van de kunstwerken (of een deel ervan) naartoe zal gaan.




Het gerestaureerde balustradeorgel van Jean-Baptiste Goynaut
Het onderging vanaf 2010 een grondige restauratie.


Blijkbaar heeft Rik Poot ooit een bronzen Mariabeeld gemaakt dat nu boven de ingang prijkt.
Zijnde Vilvoordenaar, schonk hij ook nog een beeld dat op een sokkel voor de kerk staat.
Het zou een Vietnamese vrouw met haar verbrande kind voorstellen.
Zo vertelde een toevallige passante.
Echt wel iets bijgeleerd dus...

Zowaar is er naast de kerk ook een klein beetje straatkunst...



‘Kunst in de troost’ is een jaarlijks weerkerend evenement.
Voor 2019 nog enkel in het weekend van 11-12 mei én op maandag 13 mei.

maandag 4 juni 2018

RIP Brugse Carmel


De internationale Carmel van Brugge houdt op te bestaan.
Hoe triestig is dat...




Niettegenstaande dat Kek haar tante, Sœur Marie-Baptiste, al een aantal jaar geleden gestorven is, kwam ze nog regelmatig in de Carmel. 
Na al die jaren van bezoeken -altijd met aansluitende goûter- concertjes met de kinderen, logeren, ... zijn de Brugse karmelietessen zowaar familie geworden.

De sluiting hangt al een tijdje in de lucht.
Te weinig vitale zusters, te groot klooster...
En dus worden de overlevers verspreid over andere Carmels in Vlaanderen, 
in rusthuizen gezet of terug naar Japan gestuurd...

Kek is aanwezig op de plechtige, heilige afsluitende eucharistieviering





Een heel leger priesters
In vol ornaat
Karmelietessen vanuit verschillende Carmels in Vlaanderen
Sympathisanten uit Brugge
Kek

Zalvende woorden van de bisschop
'Nederigheid is het mooiste wat er bestaat op aarde'
'Ge zult God vinden in een nieuwe familie'
'We moeten God dankbaar zijn voor de kansen die Hij geeft'
Makkelijk praten heeft hij, de minzaam zalvende bisschop ...
Voor hem verandert er niets en de verkoop van de Carmel zal vast een pak geld opleveren.
De site staat gelukkig als erfgoed gecatalogeerd.



We krijgen een receptie achteraf, en mogen in de binnentuin.



Kek zal de geuren, de bloemstukjes, de meubels, de 'goûters' en sommige Carmelse oplossingen missen...





Onnoemelijk triestig is het voor de zusters: tegelijk afscheid moeten nemen van je familie, je huis, je tuin, je vrienden uit het Brugse ommeland...









Een korte geschiedenis -
alhoewel - kort?
De Carmel was al in Kek haar leven voordat ze geboren was.
De naam Cecile dankt ze aan haar tante: grootvader moest terug een 'Cecileke' hebben.
Tante is op 25 maart ingetreden zoals dat heet, Kek op 9 april geboren.
Voor de verkiezingen mocht Marie Baptiste even naar Emelgem, 
en dat was een gelegenheid voor wat foto's.





(Op de foto van links naar recht: grootvader, vader, grootmoeder met Kek, moeder, soeur Marie Baptiste, tante Edith, bonmamma, nonkel Riki, tante Trees)

Als kind kwam Kek regelmatig in de Carmel, mee met de grootouders of de ouders.
Ook voor de plechtige heilige professie van Marie-Baptiste was Kek er bij.
Op de foto de tralies die de bezoekers moesten afscheiden van de nonnen. 
De Carmel was dan ook een slotklooster waar de regels - zeker tot een of ander concilie - zeer streng waren...



Tijdens de jaren aan de universiteit werd er door de nonnen gebeden voor goeie resultaten
Met de kinderen gingen we muziek maken voor alle zusters
De kleinkinderen gingen op bezoek, Lotte -het wondermeisje volgens tante nonne- nog in wording







Toen we de hotellerie ontdekten, gingen we er regelmatig logeren, meestal naar aanleiding van een of ander concert in Brugge.



En nu, nu is het dus afgelopen met de Carmel van Brugge...
Brugge zal nooit meer hetzelfde zijn.
We zijn er onze 'familie' en onze pied-à-terre kwijt.


maandag 23 oktober 2017

Een goeie combi: Brugge en muziek

Sinds jaar en dag is Brugge voor Kek op een of andere manier met muziek verbonden.

Als we vroeger, pakweg 20 jaar geleden op bezoek gingen bij tante Nonne, dan was het met alle instrumenten mee om voor de hele Brugse Carmel een concertje te geven.

Nog maar vijf jaar geleden ontdekten we de MA-concerten én de mogelijkheid om in de hotellerie van de Carmel te overnachten.

En nu heeft Kek een weekend Monteverdi in het concertgebouw achter de rug.
Het is een goeie deal: concerten in Brugge en logeren in de Carmel!
En Monteverdi's muziek is geweldig, zowel de madrigalen door Anima eterna, als de integrale vespers door Collegium vocale.
Hier (ergens) krijg je een idee, voor zo lang dat nog online staat!

Overdag - de concerten zijn 's avonds - is er veel tijd om door herfstig Brugge te dwalen.



Vergeet 'de' reien en 'het' begijnhof en 'het' minnewater.
Er is overal water en er zijn overal godshuizen waar je kan genieten van rust en schoonheid, zonder hordes toeristen.





En er zijn nog veel straatjes waar het heerlijk uitgestorven is.



Kek snapt niet hoe normale mensen in Brugge 'overleven': je moet voortdurend op je hoede zijn voor al die toeristen.
Ze is ondertussen wel specialist in het herkennen van échte bruggelingen: handig als je bvb op zoek bent naar een doodgewone krantenwinkel.
Ze zijn vaak met de fiets, of laten een hondje uit...

Voor streetart moet je (voorlopig) niet in Brugge zijn! 
Kek kan het zich wel voorstellen dat die popperige huisjes echt niet mogen bespoten worden...


Alhoewel: er is dit jaar een projectje gestart: Lengendz.
Jamz heeft een eerste werk mogen maken, in de Hauwerstraat.
Ondertussen zou ook Strook, waarvan al werk te zien is in Oostende, bezig moeten zijn met zijn plankskes...



Natuurlijk is er veel ander moois te zien in Brugge, ondermeer deze koppen boven deuren en ramen van oude huisjes.






Er is een heel bijzonder tuintje in de Pottenmakersstraat.
Je kunt er zomaar binnengaan...


En als je je fiets lang niet gebruikt, krijg je dit...



Achter meters hoge muren gaan ook mooie tuinen schuil!


Die zijn niet altijd toegankelijk, maar het Sebrechtsparkje is dat wel.
In de 15de eeuw nog moestuin van de grauwe zusters, werd het begin 20ste eeuw eigendom van de Brugse chirurg Sebrechts.
Sinds 1980 is het in handen van de stad.



Kek ontdekt op de markt ook een heuse reisboekhandel!
Het is eigenlijk een, weliswaar apart, deel van boekhandel De Reyghere.


En ze gaat natuurlijk ook langs boekhandel de Raaklijn en naar de Oxfam winkel in de LeopoldIIlaan.
In de Brugse Oxfam staan de boeken per auteur en per thema gerangschikt! 
En ze hebben er veel!!!

Eten is een beetje een probleem in Brugge: restaurants genoeg, veel toeristenvallen ook, maar o zo weinig vegetarisch aanbod!
Nu de Lotus niet meer bestaat en er in De Bron nog enkel na reservatie kan geluncht worden, en dan alleen op weekdagen, zijn er bitter weinig vegetarische opties.
Kek had er zich nochtans op verheugd en stond al om 11:30 bij de Bron, maar helaas...
Alles was volgeboekt.
Na twee keer de Pain Quotidien, gaat Kek weer eens op pad naar Noon, maar dat is (weer) niet open...
's Avonds is het vegetarische kloosterkost in de Carmel!


Boven de Carmel van Brugge hangen donkere wolken.
Er zijn nog te weinig nonnen, en de meeste zijn oud of ziek. 
Het bisdom vindt de toestand onhoudbaar.
Kek vindt het heel droevig, maar hoort tijdens het ontbijt dat er een groep 'vrienden van de Carmel' bezig is om uit te zoeken hoe de nonnen toch kunnen blijven.
Als dat lukt, zal er nog vaak naar concerten in Brugge gegaan worden!
Maar het zou vooral super zijn voor de nonnen zelf, natuurlijk.