California

California
Limantour beach, Point Reyes
Posts tonen met het label Eu. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Eu. Alle posts tonen

dinsdag 26 juni 2018

EU: van alles 2!

Twee jaar na de eerste kennismaking met Eu en de familie Menuge, keren we er terug.
Zoé gaat er clavecimbel spelen en Kek mag mee.

2 letters
Eu is lid van de 'Association des villes en deux lettres'.
Kek heeft nog maar zelden een vreemder vereniging ontdekt...



De twee andere steden van de associatie zijn Is en Ay.

2 compagnons


In de Pizzeria in Le Tréport, waar we de eerste avond toch nog iets vegetarisch te eten vinden


Voor het huis waar we logeren

 2 concerten

Het eerste in de kapel van Hocquélus


Het tweede in de kerk van Boscrocourt


Met piknik voor de kerk


Het publiek is onwaarschijnlijk enthousiast en heel geïnteresseerd.



2 stranden


Het strand bij Mer-les-bains, waar we de eerste avond nog even heen gaan in het mooie avondlicht


Het strand bij Criel-sur-mer, waar we de laatste dag voor het concert nog een uurtje doorbrengen



2 wandelingen

Wandeling 1: La boucle du Cumont


Wandeling twee gaat naar la Chapelle Saint-Laurent.
Op de terugweg gaan we langs de Jardins ouvriers en krijgen uitleg en zaden van een noeste tuinder.




Kek maakt nog een dienstwandeling naar de markt om ongeveer 200 flyers voor de concerten uit te delen en wandelt dan ook nog even langs de Chateau.
De binnenplaats doet op een marktdag dienst als parking...


De Guisard, de oudste boom van Eu -die bij de Chateau stond- is niet meer...


Op de terugweg naar België zien we van uit de auto een prachtige avondlucht -
Een passende afsluiter van dit tripje naar Eu!




dinsdag 22 maart 2016

Er even tussenuit geknepen

Vier dagen even weg

Niet, of toch niet de hele tijd geconfronteerd worden 
met het gat in de Speelhofdreef,
met papieren invullen, regelingen met banken, aanpassingen van domicilieringen ...,
met morgen en hoe verder 



Het is beter om stenen en zand verzamelen onder dreigende kliffen,
bomen te bewonderen in het kasteelpark,
en naar mooie muziek door een enthousiast ensemble te luisteren!


Le Guisard: beuk geplant in 1585 (links)


Moderne kunst in de Jezuietenkerk, vlakbij ons logies


Le Chateau: de trots van Eu
Op onze eerste avond in de salle du carosse: het eerste concert met amper publiek



Het uitzicht vanop het terrein van de Chateau met in de verte de Chapelle Saint-Laurent en ze lokt!

Op dag 2 'moeten' we naar de Chapelle Saint-Laurent wandelen en doen dan maar verder, in één beweging door, naar Mer-les-Bains voor de mooie gevels en naar Le Treport voor de funiculaire.
'S middags zijn de beentjes moe...


Les Jardins ouvriers in de vallei van de Bresle: interdit aux lapins. 


De Chapelle


Mer-les-Bains





Een mooi uitzicht op het vreemd stratenpatroon van Le Treport


De terugweg door het park van de Chateau verloopt met hindernissen.

Onderweg langs het Canal de Eu à la mer zien we een beetje lente en vreemde reparaties.



'S namiddags gaar het naar Saint-Martin-en-Campagne voor een tweede concert van Les Amateurs maar eerst nog even naar de zee daar...


Mooi strand, maar ongelooflijk: op die plek hebben ze een kerncentrale neergepoot.
Dat heeft Saint-Martin-en-Campagne duidelijk geen windeieren gelegd!
In vergelijking met Eu ziet het er modern en verzorgd uit.
Het concert van Les Amateurs wordt er gratis aangeboden aan de bewoners. 


Het aansluitend 'eetfestijn' ook!

Op onze laatste dag gaat het richting Valery-sur-Somme waar we met de Cdt Charcot III de monding van de Somme afvaren.



We zien het torentje van Le Hourdel en rijden er achteraf nog eens met de auto langs.
Koud en winderig is het er, maar toch wat zand kunnen rapen voor de verzameling!





We stoppen nog even in Ault en twijfelen hoe dat moet uitgesproken worden.



De terugtocht gaar langs Oostende om de strandstoel uit te testen. 
Het is een eerder bizar geschenk van de maire van Saint-Martin-en-Campagne voor Zoé en de andere 'amateurs'.


En nu is het dan 22 maart en gebeuren er terreuraanslagen in Brussel.
En Kek moet terugdenken aan het vluchtelingenkamp van Duinkerke, waar ze op de terugweg van Normandie langs reed.
Midden de stinkende industrie, pal aan de autosnelweg, zitten vluchtelingen opeengepakt.
Hoe voelen die mensen zich daar, nu en binnen een half jaar, of binnen twee jaar?
Welk perspectief is er voor hen, voor morgen en hoe verder?